MENU
wpisz nazwę lub ID...

Wejście główne do zamku

Dodał: pako45° - Data: 2005-09-29 11:56:48 - Odsłon: 3489
maj 2003


Historia zamku Rajsko sięga drugiej połowy XIII wieku i związana jest pierwotnie z osobą księcia świdnickiego Bolka I. Obiekt powstał zapewne w celu obrony zachodniej granicy księstwa i wraz z zamkami Czocha, Świecie oraz Gryf wchodził w skład historycznego Okręgu Kwisy. Przypuszczalny koniec funkcjonowania warowni datuje się na okres wojen husyckich (1419-34), kiedy to została ona zdobyta i w następstwie zniszczeń popadła w ruinę. Po przeszło 400-letnim interludium zamek odrodził się w drugiej połowie XIX wieku za sprawą właściciela pobliskiego pałacu w Biedrzychowicach - włoskiego hrabiego Aleksandra von Minutoli, wielkiego miłośnika, kolekcjonera i konesera sztuki. W roku 1863 kupił on stary zabytek i w latach 1875-78 doprowadził do jego rekonstrukcji w stylu neogotyckim, wykorzystując przy tym istniejące już oryginalne detale kamiennych sklepień, sztukaterii z piaskowca i marmuru oraz elementy metaloplastyki. U podnóża zamku zbudował też istniejące do dziś w szczątkowym stanie kamienne schodki umożliwiające swobodne zejście na brzeg Kwisy. W jego odnowionych wnętrzach hrabia zgromadził bogatą kolekcję szkieł i ceramiki weneckiej, antyczne puchary i dzbany, afrykańskie maski, militaria, meble oraz obrazy tak znanych artystów jak Albrecht Durer, Paolo Veronese czy Rembrandt. Po pierwszej wojnie światowej część kolekcji zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach, a to co udało się zachować, przeniesiono do pałacu. Po śmierci Aleksandra Rajsko stało się własnością jego córki Anny von Pfeil, która wydzierżawiła go następnie Lubańskiemu Towarzystwu Schronisk Młodzieżowych. Wykorzystując projekty zgorzeleckiego architekta Stangego dokonano wówczas kolejnej przebudowy zamku i po zakończeniu prac otwarto w nim schronisko. Po 1945 obiekt został rozgrabiony. Ruina położona jest na stromym, granitowo-gnejsowym wzniesieniu prawego brzegu Kwisy w jej przełomowym odcinku pomiędzy jeziorami Złotnickim i Leśniańskim. Ma ona charakter wtórny, bowiem jej obecny stan to przede wszystkim pozostałości po XIX-wiecznej rekonstrukcji, dla której bazą były relikty średniowiecznej warowni. We względnie dobrym stanie do dziś zachowały się kamienne elementy bramy wjazdowej, pozostałości budynków mieszkalnych oraz strzelista wieża, ze szczytu której rozciąga się widok na Jezioro Leśniańskie oraz dachy stojącego na jego przeciwnym brzegu zamku Czocha. Znajdująca się w prywatnych rękach ruina jest w dużym stopniu zarośnięta i kompletnie zaniedbana, choć podobno jeszcze niedawno właściciel starał się uczynić z niej turystyczną atrakcję i co nieco tam zainwestował. Obecnie całkowicie opuszczona otwarta jest dla ruchu turystycznego (żródło: www.zamkipolskie.com). -FM Dodano 2013, zamek został wyremontowany przez prywatnego właściciela.

  • /foto/281/281205m.jpg
    1900 - 1910
  • /foto/3731/3731573m.jpg
    1900 - 1920
  • /foto/4772/4772269m.jpg
    1910 - 1915
  • /foto/281/281204m.jpg
    1910 - 1930
  • /foto/5894/5894871m.jpg
    1915 - 1920
  • /foto/5176/5176600m.jpg
    1920 - 1925
  • /foto/6231/6231193m.jpg
    1920 - 1925
  • /foto/213/213964m.jpg
    1920 - 1927
  • /foto/362/362208m.jpg
    1920 - 1940
  • /foto/362/362209m.jpg
    1920 - 1940
  • /foto/3772/3772780m.jpg
    1924
  • /foto/5573/5573950m.jpg
    1925
  • /foto/6528/6528736m.jpg
    1925
  • /foto/320/320899m.jpg
    1925 - 1928
  • /foto/53/53940m.jpg
    1925 - 1945
  • /foto/5257/5257263m.jpg
    1928
  • /foto/5292/5292689m.jpg
    1928 - 1930
  • /foto/4971/4971205m.jpg
    1929
  • /foto/6334/6334550m.jpg
    1930 - 1935
  • /foto/70/70430m.jpg
    1930 - 1945
  • /foto/6296/6296132m.jpg
    1932
  • /foto/3651/3651321m.jpg
    1934 - 1936
  • /foto/3651/3651345m.jpg
    1934 - 1936
  • /foto/4664/4664597m.jpg
    1935 - 1940
  • /foto/52/52232m.jpg
    1936
  • /foto/129/129215m.jpg
    1943
  • /foto/73/73287m.jpg
    2001
  • /foto/53/53129m.jpg
    2003
  • /foto/6053/6053469m.jpg
    2005
  • /foto/6053/6053479m.jpg
    2005
  • /foto/6053/6053484m.jpg
    2005
  • /foto/6053/6053490m.jpg
    2005
  • /foto/6053/6053493m.jpg
    2005
  • /foto/70/70167m.jpg
    2006
  • /foto/70/70169m.jpg
    2006
  • /foto/70/70171m.jpg
    2006
  • /foto/70/70173m.jpg
    2006
  • /foto/70/70174m.jpg
    2006
  • /foto/70/70175m.jpg
    2006
  • /foto/183/183782m.jpg
    2007
  • /foto/183/183783m.jpg
    2007
  • /foto/230/230696m.jpg
    2008
  • /foto/230/230702m.jpg
    2008
  • /foto/230/230706m.jpg
    2008
  • /foto/252/252915m.jpg
    2008
  • /foto/309/309844m.jpg
    2009
  • /foto/309/309849m.jpg
    2009
  • /foto/309/309852m.jpg
    2009
  • /foto/315/315187m.jpg
    2009
  • /foto/315/315189m.jpg
    2009
  • /foto/315/315193m.jpg
    2009
  • /foto/315/315206m.jpg
    2009
  • /foto/5257/5257276m.jpg
    2010
  • /foto/3846/3846853m.jpg
    2013
  • /foto/4228/4228385m.jpg
    2013
  • /foto/5823/5823053m.jpg
    2015
  • /foto/5823/5823054m.jpg
    2015
  • /foto/5823/5823055m.jpg
    2015
  • /foto/5823/5823056m.jpg
    2015
  • /foto/5823/5823057m.jpg
    2015

pako45°

Poprzednie: Pałac Kluczowa Strona Główna Następne: Zamek Rajsko 1


Festung | 2005-09-29 12:15:21
Niezrozumiała jest zajadłość i konsekwencja w niszczeniu większości dolnośląskich zamków i pałaców.
Kavikvs | 2005-09-29 22:21:14
Nie ma żadnej zajadłości, jest tylko bieda, głupota i indolencja.
Festung | 2005-09-29 22:56:14
Może to było tak, że te średniowieczne zamki, do których można było dokleić mniej lub bardziej prawdziwą piastowską historię,- ostały się w gorszym czy lepszym stanie, a budowle, które były synonimem niemieckości ( a więc głównie pałace)- programowo skazano na niebyt. Na naszej stronie są fotki pałaców zamienionych w świniarnie.
TadPiotr | 2005-09-29 23:30:28
Dokładnie kochany tak było! Stąd znikły barokowe, klasycystyczne, neohistoryczne... nie nasze...
wujo-sum, | 2005-12-07 12:51:32
Maszracje zniszczone bo niemieckie,Zeby nie było do czego wracać.
TadPiotr | 2005-12-07 12:57:13
Delikatnie mówiąc to od XIII wieku to w większości niemieckie.... nasz wspaniały książę Henryk IV Probus uczył się polskiego w dojrzałym wieku, jak chciał królew Polski zostać.