MENU
wpisz nazwę lub ID...

Zabezpieczone kratą wejście do dawnej kopalni , jaskini " Fursten " .Foto . Tomasz K .

Dodał: Zdzisław K.° - Data: 2017-05-16 21:18:35 - Odsłon: 35
01 maja 2017

Data: 2017:05:01 14:00:58   ISO: 100   Ogniskowa: 10.185 mm   Aparat: Canon PowerShot A1400   Przysłona: f/4   Ekspozycja: 1/125 s  

Pozyskiwanie srebronośnego galenitu (ruda ołowiu) w rejonie Srebrnej Góry jest poświadczone już w XIII w. (wówczas grudki rudy zbierano z powierzchni). Około 1370 r. przybyli tu górnicy z Miśni i ze Złotego Stoku i na mocy książęcych przywilejów założyli osadę i pierwsze kopalnie. Zanikły one podczas wojen husyckich, lecz w 2. poł. XV zostały odnowione i następne stulecie to okres największego rozkwitu tutejszego górnictwa. W 1536 r. Srebrna Góra stała się wolnym miastem górniczym.
Można stwierdzić, że w połowie XVI w. istniało aż 12, na ogół niewielkich, kopalń, rozlokowanych na stokach Góry Srebrnej (obecnie: Warownej), Ostrogu i w dolinach Chłopiny i Kuźniczej. Były odwadniane samowypływem, w jednej książę Karol I polecił zbudować kunszt wodny, jeszcze inna posiadała sztolnię dziedziczną (odwadniającą). Na ogół pozyskiwano tam tylko rudę ołowiu, ale co najmniej w dwóch stwierdzono duże ilości srebra. Roczne wydobycie szacuje się na 200 ton rudy, z której otrzymywano – w Złotym Stoku – ok. 30 kg srebra.
XVII w. to okres stopniowego zamierania kopalń. W kolejnych wiekach jeszcze wielokrotnie próbowano wznowić wydobycie rud srebra, ołowiu i cynku, ale zawsze kończyło się to niepowodzeniem (choć jedna z dwóch sztolni w dolinie Chłopiny czynnych w 1713 r., Elisabeth, osiągnęła aż 550 m długości i była najdłuższą w tym rejonie); dodatkowo – budowa twierdzy uczyniła część terenu niedostępną dla górników. Próbne wydobycie i udany wytop ołowiu i srebra przeprowadzono np. w 1777 r. Jeszcze po ostatniej wojnie w okolicy na niewielką skalę wydobywano baryt i poszukiwano uranu.
Jak na kilkusetletnią tradycję, w Srebrnej Górze zachowało się stosunkowo niewiele czytelnych śladów po danej działalności górniczej. W dolinie Chłopiny można zobaczyć wiele warp i zagłębień po sztolniach oraz sztolnię z obudową, zamkniętą po kilku metrach świeżym zawałem (prawdopodobnie po ostatniej wojnie poszukiwano tu barytu). Większa sztolnia, 42-metrowa (nieznanego wieku i przeznaczenia – być może XIX-wieczna kopalnia rud cynku) znajduje się w dolinie Samotnika. 3 niewielkie sztolnie poszukiwawcze znajdują się w dolinie Kuźniczej, a inna, zamknięta sztolnia znajduje się w tzw. Wąwozie w górnej części dawnego miasta. Żadna z tych sztolni nie jest udostępniona do zwiedzania.
Źródło opisu: www.szlakikulturowe.dolnyslask.pl -
/Dodał Petroniusz/

  • /foto/6140/6140763m.jpg
    1700 - 1945
  • /foto/6640/6640701m.jpg
    2017
  • /foto/6642/6642322m.jpg
    2017
  • /foto/6643/6643340m.jpg
    2017

Zdzisław K. - zbiory prywatne

Poprzednie: Kamieniołom "Biała i Zielona Marianna" Strona Główna Następne: Kamienica nr 2